تو اسمانی و من ریشه در زمین دارم
همیشه فاصله ای هست داد از این دارم
قبول کن که گذشته است کار من از شک
که سالهاست به تنهایی ام یقین دارم
تو نیز دغدغه ات از دقایق پیداست
مرا ببخش اگر چشم نکته بین دارم
بخوان و پاک کن ونام خویش را بنویس
به دفتر غزل و هرچه نقطه چین دارم
کسی هنوز عیار تو را نفهمیده است
منم که از تو به اشعار خود نگین دارم
این وبلاگ رو به مادر خوبم تقدیم می کنم
امیدوارم که خاطراته خوبی از این وبلاگ داشته باشی..
